• Vrijdag, 20 September 2019
  • 20 Elul, 5779

Likoed Nederland

Het echte Palestijnse bloedbad

Maandag, Juli 28, 2014 / Last Modified: Vrijdag, Januari 12, 2018

Door Jonathan Messing. Vertaling: Vederso, 28 juli 2014.

Het vluchtelingenkamp Yarmouk was het thuis van de grootste Palestijnse vluchtelingengemeenschap voordat het conflict begon. 180.000 Palestijnse burgers noemden het kamp hun thuis. Nu zijn er nog slechts 20.000 van over.

Voedsel en medische voorraden worden stelselmatig de toegang geweigerd en honger is een van de drie belangrijkste doodsoorzaken.
Onlangs werden in de buurt van Jarabulus 22 mensen gedood en op straat geworpen, om de bevolking angst aan te jagen. Sommigen van hen waren kinderen.

Amnesty International heeft opgeroepen tot de onmiddellijke opheffing van de belegering, de stopzetting van de beschietingen en andere willekeurige aanvallen en om humanitaire organisaties vrije toegang tot het gebied te laten hebben.
De disproportionele aanvallen op burgers moeten stoppen.

Dus weg met Israël? Niet helemaal.
Yarmouk en Jarabulus bevinden zich in Syrië.

In feite keuren velen in dat land het gebrek aan aandacht voor hun situatie af en ook het feit dat foto’s en video’s vaak alleen aandacht krijgen als ze – vaak ten onrechte – worden gepresenteerd als zijnde uit Gaza.
Marc Lynch, de directeur van het Instituut voor Midden-Oosten Studies van het aan de GWU, zei het in het kort zo: “Het moet lastig zijn om [eerst] te controleren of het dode kind uit Gaza of Syrië komt, alvorens te besluiten of men moreel verontwaardigd is”.

Dus voor hen die Israël veroordelen: Ben je pro-Palestijns of ben je eigenlijk alleen maar anti-Israël?
Velen geven er zogenaamd zo veel om, terwijl het je in werkelijkheid weinig kan schelen. Zoals Leon Wieseltier van de New Republic ooit schreef: Het is gemakkelijker “niet te diep in iets te duiken. Het geeft minder directe voldoening dan vloeken en iets of iemand anders de schuld te geven”.

Mijn Twitter en Facebook doen me geloven dat het enige noemenswaardige militaire conflict in de wereld van vandaag de dag het conflict tussen Israël en Hamas is. Ofwel velen van u geven alleen om de oorlog alleen als het gaat om een ​​Jood met een vuurwapen of je bent je hopeloos niet bewust van wat er gaande is in de wereld.
In het laatste geval, en ik hoop oprecht dat het dat is, is hier een (zeer) onvolledige lijst van het aantal doden in andere lopende conflicten. In willekeurige volgorde:

Syrië: 162.000 +
Mexico: 80.000
Nigeria: 5000
Zuid-Soedan: 10.000
Gaza: 600

Dit wil niet zeggen dat aandacht en sympathie moet afhangen van het aantal slachtoffers. Alle burgerdoden zijn tragisch.
Bovendien vertellen dergelijke cijfers ons niets over de morele status van de strijdende partijen, met name niet in het geval van de asymmetrische oorlogsvoering die Hamas voert.

Immers, de Verenigde Staten verloren ongeveer 450.000 levens door te vechten in de Tweede Wereldoorlog, terwijl de nazi’s meer dan zeven miljoen verloren, maar ik zou willen wedden dat niemand van u denkt dat de nazi’s het morele gelijk hadden. Tenminste, dat hoop ik. De verwrongen logica en het morele relativisme van een aantal van de berichten die ik lees doet me dat afvragen.

Wat uit deze cijfers blijkt, is dat terwijl elke oorlog een tragedie bevat – ook die in Gaza en Israël – alleen slachtoffers gelinkt aan Joden een kreet van verontwaardiging lijken op te roepen. Die horen we naar aanleiding van het aantal doden in de Gazastrook.
Een aantal dat echter verbleekt in vergelijking met andere conflicten en grotendeels te wijten is aan de misdadige tactieken van Hamas.

Hoewel ik weinigen van jullie als individu zou willen beschuldigen van Jodenhaat, zijn er velen van jullie die deelnemen aan een wereldwijde, collectieve media-aanval op Israël, die echt suggestief is of op iets nog veel duisters wijst.

Ik vraag je niet om er geen aandacht aan te geven.
Integendeel, ik hoop dat jullie er allemaal meer aandacht aan gaan geven – aan de vele problemen in de wereld.

Dan zou misschien het uiten van jullie veroordelingen van Israël – hoe moet ik het zeggen – meer proportioneel kunnen zijn.

-- Reacties gesloten.